Kim_TuNg_mAe's profile@^^@ Da HoLLie MonKie.....PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 30 ~*~ บางครั้ง ~*~บางครั้ง...กุก้อแค่อยากเป็นคนทั่วๆไป
บางครั้ง...กุก้อแค่อยากใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อย
บางครั้ง...กุไม่ได้อยากพูดไม่ดีกะคราย
บางครั้ง...กุไม่ได้อยากทำให้ใครเจ็บปวด
บางครั้ง...กุก้อเสียใจเวลาที่ต้องอยู่คนเดว
บางครั้ง...กุแค่อยากมีใครรับฟัง
บางครั้ง...กุอยากอยากคิดอะไรตามลำพัง
บางครั้ง...กุก้อไม่อยากพึ่งพาใคร
บางครั้ง...กุอยากมีความสุข
ก้อแค่อยากมีความสุขโดยไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
กิเลสเล็กๆน้อยๆที่กุมี January 25 เสือกอะไรกับกุเสือกอะไรกับกุ ไม่ต้องมายุ่งได้มั้ย
กุจะทำอะไรมันก็เรื่องของกุ เมิงมาเสือกอะไรก็กูทำตามสไตล์กุ กูไม่ชอบหงุดหงิด กุไม่เคยทำตัวปกปิด ก็กุนะทำตัวซ่าส์ ใครจะด่าใครจะว่า กุไม่สนใจเมิงหรอก ไอ้พวกปากหมา กุไม่ได้ปากบอน ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน กุทำได้เพียงแต่งกลอน and ween อะไรที่มันด่ากุก่อน กุจะด่าแม่งเจออารมณ์เมิงร้อน(สาด) ก็วันนั้นเมิงด่าก่อน โห..กุ เมิงคงนึกว่ากุไม่รู้ ก็วัน ๆ เมิงเอาแต่มุดหัวอยู่ในรูไม่เคยโผล่หัวเมิงออกมาดู โลกภายนอก คนอย่างเมิงมองใคร ได้เพียงด่าลับหลัง กุขอให้เมิงตั้งใจฟัง เมิงควรจะกลับไปบ้าน ไม่ใช่เอาแต่ทำตัวร่าน แล้วก็อย่ามาอันตพาล เดี๋ยวเมิงจะโดนคนเค้าว่า พันธุ์หลังอาน กุรำคาญ มันนานมาแล้ว มาด่ากุ โธ่ อีควาย เดี๋ยวกุจะสวดให้แม่งชิบหาย จนเมิงร้องไห้หายาย วันนี้กุพอแค่นี้ก่อน ทีหลังเมิงอย่า เสือกมาหอน เมิงอยู่ในจุดต่ำสุด กุน่ะอยู่ที่สูง ขอร้องอย่ามาดึง เข้าใจไว้นะเมิง ก็เมิงอยากมีเรื่องเหรอ อ่ะได้เดี๋ยวกูจัดให้ เอาให้เมิงหายเอ๋อ เมิงน่ะสวยตายแหละ อีเด๋อ ก่อนที่กุจะไป ก็มีอะไรอยากฝากไว้ ให้เมิงน่ะจำไว้นะอิดอกจัญไร ถ้าเมิงยังไม่เลิกเฮี่ย ชีวิตเมิงได้ชิบหาย แล้วอย่ามาหาว่ากุไม่เตือน เมิงนะอีควาย พอและ ได้ระบายกุก็เริ่มรู้สึกสบาย กุรู้สึกผ่อนคลายแต่เมิงคงจะไม่สบาย ก็รีบกลับบ้านไปทานยา อย่ามัวมาดีแต่ปากหมา เก็บแรงเมิงไว้แรดก่อนเมิงได้ตาย ไม่หลับตา เมิงน่ะอย่ามาชักช้า เดี๋ยวไม่ได้ตายจะหมดราคา อิดอก ตายคาตีนกุน่ะเข้าใจป่ะอีควาย เนี่ย โง่จริงๆ นะ อิดอก January 13 ~*~ อย่าเสือก ~*~กุอยากอยู่ของกุแบบสบายใจ
จะทำเชี้ยอะไรก้อเรื่องของคุน
อย่าเสือกกะกุได้มั๊ย
อย่าให้กุเดือด
เพราะกุไม่ใช่แม่พระ
กุไม่ทนหรอกนะ
ใครดีกะกุ กุก้อดีไป
ใครเหี้ยมา กุก้อเหี้ยกลับ December 26 ~*~ จะเป็นไงต่อไป ~*~วันนี้ได้รู้แล้ว ความจิงนั้นมันมีอะไรหลายอย่างที่ซับซ้อน
บางครั้งคนเราก้อต้องเก็บความรู้สึกของตัวเอง เพื่อปกป้องความรู้สึกของคนอื่น และบางครั้งคนเราก้อทำอะไรบางอย่าง ให้คนอื่นต้องลำบากทั้งที่ไม่ได้เจตนา
ถ้าเราพูดกันตั้งแต่วันนั้น ทุกอย่าจะไม่เป็นอย่างนี้ ขอโทษกับคำนั้นที่มันทำลายเราสองคน
จะไม่เร่งรัดอะไร คงต้องใช้เวลากันอีกนาน กุเข้าใจ
แผลนี้มันลึกสำหรับมึง คงมีใครที่จะช่วยเยียวยามันได้
September 30 ^*^ กุเกลียดปิดเทอม ^*^จะปิดเทอมอีกแร้วอ่ะ
++ เพื่อนที่จบ 3 ครึ่ง ไปฝึกงานดูแลตัวเองนะ ++ September 13 ~*~ Happi BiRth De ~*~ วันเกิดปีนี้ขอให้มีความสุกมั่กมาย
BiRth De ~ 2 Me ++ Love MaMa@PaPa ++
สำหรับที่ทำให้เมเกิดมา
++ Love aRMa@aRKunG ++
สำหรับความสุกสบายทุกวันนี้
++ Love FeRnz GuGGiG TaRnly KuBKiB PaiLiN Yenta PeaChy KaChin OppeR TukKu NuttO JaZz ++
สำหรับความรักที่จิงใจ
++ Love Palm ++
สำหรับการอยู่เคียงข้างสม่ำเสมอ
++ ขอบคุนคนอื่นๆที่เข้ามาในชีวิต และมอบสิ่งที่ดีดีให้กัน ++
August 18 ~*~ มากมาย หลายสิ่ง ~*~ เชื่อม๊าย ว่าช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมานี้
มีเรื่องมากมายหลายอย่างเข้ามาในชีวิต
ทั้งเรื่องกระทบต่อเมโดยตรง
และเรื่องที่เมต้องมารับรู้
ซึ่งมันเป็นเรื่องที่หนัก หนักเกินไป
ไม่เคยคิด ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ใกล้ๆตัว
มันเหมือน*ว่าแต่เขาอิเหนาเปนเอง*
เคยได้ยินมะ
 วันแม่กลับบ้านไปวัดกะอาม่า
แล้วก้อเลี้ยงอาม่า รวมกะวันเกิดน้องเบล
เบลเปงน้องคนสุดท้อง
น้องคนละแม่
 บอกก่อน พ่อกุไม่ได้มีเมียน้อยนะค่ะ
แต่ป๊าเลิกกะม๊านานแร้ว
ตั้งแต่กุ 3 ขวบ
มีความสุขดี พอดีว่าเป็นวันครอบรอบ 2 ปี
อิอิ ซื้อกีต้าตัวน้อยๆมาฝากปามด้วย
 วันครบรอบที่เรียบง่าย
กินส้มตำด้วยกัน แค่นั้น
ก้อคู่เราเสถียร 55 ไม่ต้องฟู่ฟ่า
 แล้วสุดท้าย
ความผูกพันระหว่างเพื่อนมันบอบบางมากรู้มั๊ย
รักษากันให้ดีดีนะ
เพราะเพื่อนมันเหมือนเลนส์บางๆ มีรอยนิสนึงก้อเคืองตาแร้ว
  August 06 ~*~ มังสวิรัส...Seafood ~*~ไปทำโปรเจคมาแหละ
เมทำเรื่อง ตามกลิ่นถังข้าวหมู
เน้นเสนอเรื่องคนเมืองที่กินทิ้งกินขว้าง
ซึ่งตรงข้ามกับเรื่องของเศรษฐกิจพอเพียง
ว่าแล้วเมกะกิ๊บก้อเริ่มไปถ่ายทำ
ที่จิง ลงมือทำจิง
สนุกที่สุด ไม่คิดว่าจะได้ทำเรื่องแบบนี้เลย
555++
ลูกหมูโคตรน่ารักอ่ะ ยังกะลูกหมา
 ในรูปนี่ก้อให้อาหารเม็ด+ข้าวหมู
อยากบอกว่ากลิ่นนี่สุดตรีน
เหม็นโคตรอ่ะ แต่อยู่ไปสักพักก้อชิน
ดีจายมากที่โปรเจคคีบหน้าแล้ว
ต่อไปก้อคงไม่ต้องเครียด
555
มีฟามสุกมาก บายกาย บายจาย
 ลูกหมูตัวข้างล่าง เมกะกิ๊บเรียกว่า พิกเกร็ด
มันตัวเล็กที่สุกในคอกเลย กินก้อไม่ทันตัวอื่น
แล้วมานก้อร้องตลอดเลยที่ถ่ายรุป
เมกะกิ๊บโครตเหนื่อยเลย กว่าจะจับมานได้
แล้วตอนนี้เมก้อสัญญากะตัวเองว่า สงสารพวกมานอ่ะ ***E-dit*** June 22 ~*~ เหตุการณ์ต่อเนื่อง ~*~สืบเนื่องจากBlogที่แร้ว มาแนวแรง ขออธิบายหน่อยคร้าบ
ความจิงแร้วอ่ะมันไม่ได้มีอะไรมากมายหรอก
อยู่ๆมันก้อคิดถึงความไม่แน่นอนของโลก
ประหนึ่งว่ากุเกิดอาการปลงกะทุกสิ่ง
แต่ทำไมต้องเขียนถึงเพื่อนหรอ
เพราะว่าเพื่อนเปนสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวกุที่สุดตอนนี้
เพื่อนเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้มีความสุกสุดตรีน
มันสุดโคตร เฮฮามากมาย
แต่บางครั้ง เพื่อนนี่แหละที่ทำให้กรุทุกสุดๆ
555++ น่าขำว่ะ ที่กุให้เพื่อนเข้ามามีอิทธิพลกะชีวิตกุขนาดนี้
แต่อย่างว่าแหละ กุมันพวกติดเพื่อน
กุอ่ะเป็นพวกชอบตั้งความหวังกะเพื่อน
ชอบคิดแทนว่ามันจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้
ซึ่งคนเรามันก้อมาจากคนละที่
เติบโตมาคนละแบบ มาจากคนละสังคม
มันแน่นอนที่เราต้องแตกต่างกัน
ไม่เข้ากันบ้าง ทะเลาะกันบ้างบางครั้ง
เพื่อนตุ๊กสอนให้กุรุว่า ถ้าคนเราเหมือนกันไปทุกอย่าง
ชอบหรือเกลียดเหมือนกันไปทุกสิ่ง
เราคงเป็นเพื่อนกะคนๆนั้นไม่ได้หรอก
เหตุผลหรอ กุไม่รุว่ะ แต่มันฟังเท่ดี
เอาเปงว่ากุไม่ได้หมายถึงครายเปงพิเสดนะ
ขอโทษคนที่ขึ้นชื่อว่าเปงเพื่อนกุ แล้วแอบคิดมาก
ส่วนคนที่ไม่คิดมาก ก้อช่างมึง เหอๆ
เอาเปงว่า กุรักเพื่อนกุทุกคนนะ
กุจาไม่บอกรักพวกมึงบ่อยๆแระ
แต่จะพยายามแสดงออกด้วยการกระทำ
และขอโทษล่วงหน้า
ถ้ากุไม่สามารถทำดี และเปงห่วงเปงใย
พวกมึงได้ครบทุกคน และตลอดเวลา
เหตุผลหรอ ก้อพวกมึงมีตั้งหลายคน
กุก้อเปงแค่เพื่อนตัวเล็กๆ ปากหมาๆ
ขี้นินทา ก้อเท่านั้น...
เฟิน กิ๊บ กิ๊ก อ้อ มอ ไพ ตุ๊ก นัต ตาล เย็น พีช อ๊อฟ ชิน
*ผงชูรส & ชาวแก๊งคณะปน.*
*ครบนะ ไม่ได้เรียงลำดับความสำคัญ พวกมึงสำคัญทุกคน*
*เลิฟ เลิฟ*
*ต่อไปเน้คือทำเนียบเพื่อนสนิทกุ*
*ย้ำๆๆๆๆๆ จากรูปกุไม่ได้เรียงลำดับความสำคัญนะ เด๋วจะมางอลกันอีก*
June 17 ~*~ คำว่าเพื่อน ~*~
คำว่าเพื่อนในความรุสึกของทุกคนเป็นงายหรอ ???? กุเคยซาบซึ้งกับคำนี้ แต่ทุกวันนี้มันไม่ใช่ กุ ไม่ เข้า ใจ คำ ว่า เพื่อน ++ ถ้าคิดว่าดีแต่ปากอย่าพูดไป ก้อรู้ว่ามันไม่จิง ++
June 07 ~*~ หยุดเวลา ~*~ กลับมาแล้ว ไปเที่ยวนคร กะ พัทลุง สนุกมากๆๆ
แต่พอกลับมา ก้อต้องมาเจอข่าวร้าย
ลำยองไม่สบาย หนักเรย
ปศุสัตว์ให้กุพาลำยองไปฉีดยาคุม 3 เดือนครั้ง
แต่พอพายองไปหาหมอ หมอบอกว่า
หมาอ่ะ มานฉีดยา 6 เดือนครั้ง
กุจะรุมั๊ย
 กุกะปามผิดเอง
ลำยองเปนมดลูกอักเสบแล้ว ทิ้งไว้ต่อไปมานจะทรมานมาก
แล้วก้อต้องตาย
กุเลยตัดสินใจ ที่จะให้ลำยองผ่าตัด เอามดลูกออก
แต่เปอเซ็นรอด 50-50
 ถ้ายองตาย กุจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย
กุมานบ้า ที่กุไม่รุจักเรียนรู้ให้ดี แล้วกุก้อไปเชื่อปศุสัตว์
กุมานบ้า ที่กุรักลูกกุไม่มากพอ กุใส่ใจลำยองน้อยไป
 ++ พระเจ้า ช่วยให้ลำยองหายดีด้วยเถอะค่ะ ++
++ ขอให้ยองเปง 50 เปอเซ็นที่รอดจากการผ่าตัด ++
++ พระเจ้าอย่าเพิ่งเอายองไปนะ มานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตนู๋ ++
++ มะวานวันเกิดลำยอง เปงวันที่กุเจอแล้วเก็บมานมาเลี้ยง ++
++ วันเกิดยองต้องมีไปอีก หลายสิบครั้งดิ ++
++ อย่าเอายองไปนะ ++
โปรดหยุดเวลาไว้ ให้เธออยู่กับชั้น โปรดหยุดยั้งเอาไว้ จะได้มั๊ย
หยุดเวลาไว้ให้เธอ ไม่จากไป หยุด หยุด ก่อนที่ตัวชั้น จะขาดใจ
*อี ดิท*
ขอบคุนทุกกำลังใจ
ขอบคุนน้องเฮง ที่เอาเงินมาให้กุ เพื่อช่วยค่าผ่าตัดลำยอง
แต่ไม่เปงรายหรอก เพราะกุต้องรับผิดชอบชีวิตยอง
เหมือนที่แม่กุบอก เราเอาเค้ามาเลี้ยง ก้อต้องรับผิดชอบเค้าไปตลอดชีวิต
มะรืนนี้แล้ว ยองจะไปหาหมออีกครั้ง กุทำใจไม่ได้เรย
สิ่งที่กุต้องการตอนนี้ คือ ชีวิตที่มีความสุกของลูกกุ
กุอยากเห็นยองวิ่งแบบหมาไฮเปออีกครั้ง
ไม่ใช่นอนหอบไปวันๆแบบนี้
เหี้ย แม่ง ลูกกุทำผิดรายวะ ต้องเจอเรื่องแบบนี้
สิ่งที่กุให้มันยังไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดหรอวะ
กุยังรักมันไม่พอรึไง
May 16 ~*~ ยินดี ปรีดา + อาลัย ~*~กรี๊ด........
แสนจะดีจาย ยินดีด้วยดะคุนน้องที่ร้าก
เอ็นติดแว้ว วิดวะโพลิเม่อ เง้อ
วิดวะอีกแล้วเร้อ เปงตระกูลวิดวะรึป่าว
หึหึ ก้อเอาเหอะ ตั้งจายเรียนละกาน
อ้อ ยัยแพรด้วย ดีใจจิงๆ ติดคณะเดวกะเปมิกา อิอิ
เรื่องต่อไป ปรีดา อีกที จะได้เจอปามแว้ว
อีกอาทิตย์เดวเท่านั้น ห่างกันไปตั้งนาน
ผ่านเวลาแบบนั้นมาได้ไงวะกุ
ทำผมทรงงี้ดีมะ เหมือนปามเรย หัวพันกันพอดี
อ่ะสุดท้าย ขอไว้อาลัยกะคุนครูกิ่งแก้ว
ที่จากไปด้วยความสงบในอ้อมกอดพระแม่มารี
ขอให้ครูมีความสุก พ้นทุกซักทีนะค๊ะ
++ อัพกันสั้นๆแบบนี้เลยหรอ ++
++ คงไม่อัพอีกซักครึ่งเดือน ++
++ นานไปป่ะ ++
++ รักเพื่อนๆ * ครอบครัว * ไอหยอย ++ May 08 ~*~ 229 เด็ดดวง ~*~ซวยอีกแระกุ อย่างงี้ต้องล้างซวย แบบว่าไป BigC กะกิ๊บอ้อ จะไปซื้อมูซ แล้วแบบว่าด้วยความเอ๋อ+ความไฮเปอ ของกุและเพื่อนสาว กุก้อไปเห็นมูซขวดนึงเปิดฝา ไอเราก้อนึกว่าขวดทดลอง ก้อกดออกมาจิ๊ดนึง ประมาณว่ากุจะดมกลิ่นไง จากนั้นก้อมีไอโรคจิตคนนึง ตามพวกกุอยู่นั่นอ่ะ แล้วไอโรคจิตก้อเข้ามาบอกพวกกุว่า พี่เปนเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบ เค้าตามพวกกุเพราะไปเล่นมูซ สาด ซีดเปงไก่เหี่ยวเลยแมร่ง แล้วกุก้อตกเปงผู้ต้องหาอีแล้ว คดีลองมูซ -*- ก้อนะต้องซื้อขวดนั้นมา จบท้ายด้วยความฮา เพราะกุปล่อยควายตัวหย่ายอีกแระ แอบเซ็ง ขวดละ 229 เสือกเล่นของแพงอีก กุใช้ซะที่ไหน ก้อเสียเงินกันไป พร้อมเขียนหลักฐานล้านแปด เลยถ่าบรุปกะพี่ที่เปงพนักงานนอกเครื่องแบบมา ยังกะตำรวจ+นักสืบ ต้องขอขอบคุนที่พี่เค้าไม่โหดร้ายกะกรู...
ก้อแอบเซนเซ่อหน้าตัวเองนิสนึง ก้อกุเปงผู้ต้องหานี่นา 555 ที่ถืออยู่น่านไงมูซที่ว่า ขวดชมพูสวยเชียว ฝาก้อไม่มี กลับไปต้องให้มาพาไปล้างซวย 7 วัด
ถ่ายรูปกะกิ๊บมา เพราะด้วยความแรด และแรงเสริมจากผองเพื่อน ทำให้กุกะกิ๊บ ทำร้ายผมตัวเองด้วยการดัด
ดูม่ายออกเลยวุ้ย ดัดลอนหย่ายอ่านะ ไม่ดัดแบบพวกคนสวย เพราะกุไม่สวย
** กุคงไม่อัพซักอาทิด จากลับบ้านแล้ว ** ** กุเหนื่อยจายจิงๆ เข้าจายกุบ้างสิค๊า ** ** กุมีขีดจำกัดนะเฟ้ย อย่าให้กุวีน ** ** แม่งเอ๊ย กุอ่ะ เศร้า โถ่เว้ย **
April 23 ~*~ 15 Day ... in BKK ~*~
เพราะว่าชีวิตมานก้อคือการเดินทางช่ายม้า กุเลยต้องเดินทาง แล้วก้อเดินทางตามลำพังซะด้วย แล้วเป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ คือ เมืองใหญ่ที่ชื่อว่า กุงเทบมหานคร ถึงกุจาเคยไปบ่อยๆ แต่ก้อไม่เคยไปคนเดว แล้วเดะบ้านนอกอย่างกุ ก้อแอบเซ็งเล็กๆ แถมกุยังต้องทิ้งลูกน้อยของกุไว้ที่หออีกดั้ว
เป้าหมายต่อไป คือ shop+กิน สิ่งที่ต้องการและใฝ่ฝันมานานหลายเดือน ตลอดเวลาที่กุต้องเรียน เรียน และเรียน สยาม สวน พานพุด ท่าพระจัน พระอาทิต ละลายทรัพ ข้าวสาร สำเพ็ง เยาวราช และอีกล้านแปด ซึ่งในการเดินทางครั้งนี้ ยานพาหนะสำคํญ คือ รถเมล์(พัดลม) และเดิน เพราะว่า 1.มานประหยัด กุจาเอาเงินไปซื้อของ 2.กุเมารถเมล์(แอร์) แท็กซี่ รถไฟใต้ดิน ตลอดจนรถไฟฟ้า รวมทั้งรถของป้าและของพี่กุด้วย
เป้าหมายต่อไป คือ เจอปาม ไอหยอยในรูปนี้แหละ เราไปดรีมเวิลกัน เชื่อมะว่ากุโครตชอบเลย แอบเซ็งที่ฝนตก กว่าจาได้เล่นเครื่องเล่นก้อบ่าย 3 ไปแล้ว แถมกุโดนพี่น้องบอยคอร์ดกุอีกแน่ะ เลยหมดสนุก แล้วตอนกลับ น้าของปามก้อพาไปโยนโบวลิ่ง กะเล่นไอซ์สเก็ต เชื่อมะเล่นได้ดีเกินขาดทั้ง 2 อย่าง โยนโบวนี่ไม่เล่นมา 3 ปีก่าๆแระ ส่วนสเก็ตก้อนู่นเลย ครั้งสุดท้ายประมาณ ป.6
อ่ะ แอบขำรูปเว่ย กุแอบเตี้ยแปลกๆ อย่าสงสัยไอเดะผู้ชายในภาพ ที่ใส่แขนยาว ชื่อแบงค์ลูกพี่ลูกน้องของปาม ลูกครึ่งญี่ปุ่น กิ๊ว... แล้วตอนโยนโบว แอบมีตัวแรง มาเซอไพร๊ มานคือ พี่น้องกุเอง ตามมาได้งัย ได้ข่าวว่าคว่ำบาตรกุอยู่ โกรธที่กุไปเท่วกะปาม แล้วผิดนัด
แล้วนี่ คือโฉมหน้าตัวแรงทั้ง 3 คนแรก แจ๊ค น้องชาย เจ๊เอ คนที่ 2 เอก น้องชายเม คนที่ 3 เจ๊เอ พี่สาวแจ๊ค อ่ะ ไม่งงช่ายมะ เราเปงลูกพี่ลูกน้องกันแร้วเราก้อร้ากกานมากด้วย สาเหตุที่ถูกคว่ำบาตรก้อบอกปายแระ คือกุผิดเองแหละขอโทษมากมาย ไม่มีคำแก้ตัว อธิบายไปแร้ว แร้วขอร้องอย่าคิดแบบที่กำลังคิดกันอยู่ เค้าแคร์พวกแกนะเว่ย รักพวกแกมากเลย
ลำยอง edit *** โกรธเว่ย เมทิ้งไปหลายวัน ถ้าทำงี้อีก จะหนีไปเปงพระรือษี
ลำเจี๊ยก edit *** แบร่ แลบลิ้นใส่เลย
หนึ่งเดือนที่ผ่านมาพอเรามาเจอกานเราก้อยังเหมียนเดิม อีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้ เค้าก้อขอให้มือเรายังจับกานได้แบบนี้อีกต่อไปนานๆ
April 03 ~*~ ทิ้งทวน ~*~หน้านี้ทิ้งทวน ก่อนไปแรดที่กุงเทบ
อะจึ๋ย ได้ข่าวว่าหน้าที่แล้วยาวไปนะ
หน้านี้กุจะเลิกคร่ำครวญ
เพราะกุจาไปเจอปามที่กุงเทบ
ก้อรอมาหลายวันแล่ว อีก 15 วันจาเปงรายไป
  อ่ะนี่งาย อีปาม แฟนดิช้านเอง
ขอโทษที่แฟนกุไม่หล่อ เพราะกุเกลียดคนหล่อ
จะไม่ลงรุปคู่อ่านะ เพราะ กุ เขิล เอาเงาไปดูแทน
 แล้วนี่คุนลูก ลำยอง
  นี่ลำเจียก
 ทั้ง 2 ตัวเปงหมาบ้าน บ้าน เลยดิ
แต่ขอโทษ เลี้ยงมาอย่างผู้ดี อิอิ
* * * * * * * * *
ไปกุงเทบคงคิดถึงลูกกุน่าดู
มิสคุนเพื่อนทุกคนมั่กมาย
ขอบคุนที่คอยอยู่ข้างๆกันเสมอมา
หุหุ เขียนเหมือนนักร้องเลย
แล้วเจอกาน
หลังจากไปชุบตัวที่กุงเทบ
March 19 ~*~ บล็อกนี้มีแต่เพลง ~*~2 เดือนจากนี้ ปามไปฝึกงานที่โคราช
ไกลมากมาย
ปามชอบที่นั่น เค้าเข้าใจ
เค้าไม่ว่าหรอก
ก้อมันเป็นเรื่องที่ดีกับอนาคตนี่เนอะ
19-03-2005
* อยู่คนเดว ในบ้านเช่าหลังเดิม *
* มีลำยอง กะ ลำเจียกเปงเพื่อน *
* ห่างไกลเหลือเกิน *
เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา ถึงแม้ มันจะแสนนาน แสนนานแค่ไหน อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม เพราะว่าเราห่าง...ไกลกันเหลือเกิน คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน เราช่างห่าง...ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบเธอ เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ น้ำตาก็ไหลซึมออกมา เราไกลกันอยู่คนละฟากฟ้า ไม่รู้จะอีกนานไหม และฉันเองก็จะคอย อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม กลัววันเวลา พาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป อยากจะพบให้ใกล้ๆ ให้ตัวฉันได้มั่นใจ ว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้ 20-03-2005
* ฝนตกหนัก *
* เหงาจับใจกุเลย *
* เฝ้ารอ *
แล้วฉันก็ได้รู้ ว่าต้องเสียใจเท่าไหร่ ในวันที่เธอได้เดินไปจากฉัน
ถึงโง่เขลา ที่มันไม่เคยเข้าใจ ว่าเธอสำคัญเท่าไหร่...
ก่อนเคยทำให้เธอต้องเสียใจ ไม่เคยจะรู้ว่าทำให้เธอต้องทรมาน ต้องทนเจ็บช้ำ..เพราะฉันสักเท่าไหร่
มาจนในวันนี้เพิ่งเข้าใจ ในวันที่เสียเธอไป เฝ้ารอให้เธอ หันมองกลับมาที่ฉันที... ยังจด ยังจำ ยังฝัน...ถึงในวันเก่า ยังเปิด ยังฟัง ยังร้องเพียงแค่เพลงเศร้า ให้เจ็บจนตายกว่านี้ไม่เป็นไร แค่เพียงให้เธอได้มั่นใจ เมื่อไหร่เธอพร้อมยอมกลับมาตรงนี้ เธอยังมีฉันที่รอแต่เธอ ไม่สายไปใช่ไหม แค่ขอให้มีโอกาสให้เราได้เริ่มต้นใหม่กันอีกครั้ง นับจากนี้ไป อยากจะขอให้เธอมั่นใจ จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง
21-03-2005
* วันนี้ไม่ค่อยเศร้า *
* กำลังพยายามอยู่นะ *
* เพราะรุว่ายังไงก้อคงไม่ได้เจอ *
* อากาศ ดีดี *
ไม่รู้ว่าเธอ ตอนนี้อยู่แห่งไหน เธอรู้บ้างไหมใคร คนนี้อยากเห็นหน้า
เมื่อลมหนาวพัดมา รู้สึกสั่นหัวใจ อยากมีเธอนอนกอดแนบกาย ท้องฟ้าก็สวยงาม พระอาทิตย์ตื่นสาย พระจันทร์หล่นหายไป หายไปทางหลังบ้าน ดอกหญ้าก็เริ่มบาน อากาศช่างแสนดี อยากให้เธอมาอยู่ตรงนี้ คิดถึงเธออยากให้เธอรู้จริงๆ เธอนั้นคิดถึงฉันบ้างไหม อยากยืนข้างกาย ได้กุมมือโอบหัวไหล่ ฉันคงสุขใจ เธอมีความหมายมากกว่าใครๆ น้ำเหนือเริ่มไหลมา น้ำฟ้าพึ่งผ่านไป เด็กน้อยเล่นวิ่งไล่ แมงปออยู่หน้าบ้าน ต้นไม้สองข้างทาง โปรยกลิ่นหอมชื่นใจ อยากให้เธอได้มาชื่นชม 22-03-2005
* เหงานิสๆ *
* เพราะเหนื่อยเหลือเกิ๊น *
* เพราะคนนึงหายไป *
* ผูกพัน *
นี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด
ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า ไม่มีเสียงขำขำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ถาม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า
เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว
23-03-2005 กะ 24-03-2005
* 23 วันเกิดปาม *
* ไม่เคยลืมหรอกนะ *
* happi birth de *
* เพราะหัวใจเรานั้น "ไม่เคยจะห่างกัน" *
แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ แต่ก็รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงแค่นี้
ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่า คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไร ก็ยิ่งรู้ว่าฉันยิ่งรักเธอ ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน 25-03-2005
* พยายามทำตัวไม่ว่าง *
* จะได้ไม่ต้องคิด *
* ย้ำ *
* เพราะรักที่มีไม่ได้เปลี่ยนไปไหน *
ยังไม่เคยลืม ยังไม่เคยเลือน มันก็คงเป็นเหมือน เรื่องค้างคา
เราต้องจำจาก ทั้งที่เรายังรัก แล้วเราต้องร่ำลา ไม่หวั่นไหว แม้ใจจะสุดเหงา อยากให้เรามั่นคงอยู่อย่างนี้ เก็บไว้หัวใจที่มี ได้ไหม ฉันอยากจะย้ำ อีกสักครั้ง ให้เธอฟังฉัน อีกสักครั้ง แต่อยากจะย้ำ อยากจะย้ำ จนเธอนั้นมั่นใจ ถึงต่อให้นาน อีกนานสักเท่าไร ก็อยากห้เชื่อใจ ว่าฉันรออยู่ และฉันจะรอต่อไป อย่างที่ได้เคยบอกไว้ จะรอเธอ ชีวิตคนเรา แม้ไม่ง่ายดาย ยอมรับในความหมายของมันเถิด ถึงแม้เราห่าง ขอให้ความอ้างว้าง ทำให้เราคิดถึงกัน รักที่มีไม่ได้บินไปไหน ความห่างไกลระหว่างเธอกับฉัน เราหลับตาเราเจอะกันในฝัน ฉันจะย้ำให้เธอมั่นใจ 26-03-2005 กะ 27-03-2005 * ไกลกันอยู่แล้ว * * ทะเลาะกันเพื่อ * กินไม่ได้นอนไม่หลับ. . . อีกแล้ว. .ทำไม 28-03-2005 กะ 29-03-2005 อืมไม่เคยคอมเม้นไคร ..... คอมเม้นไห้แฟนตัวเอง ครั้งแรกเลย
......ปามมาฝึกงานเหนือ่นมาก แต่ดีที่ได้พี่เขา ดีๆ ทั้งนั้น
....อยากไห้เมมานะ ...แต่เกรงใจอาจารย์ เพราะปามอยู่บ้านพักของอาจารย์เขา...
อืม...ปามคิดถึงเมนะ....รีบมากุงเทพนะจะได้เจอกัน...เดี๋ยวพาไปเลี้ยง..เตี๋ยวเรือ...อิอิ....ไปละ
ปล..วันนี้แมร่งท้องเสียทั้งวันละ...ดันไปกินปลาร้าที่โคราชไม่เหมือนกับ ปลาร้าที่ตานีเลย ....เศร้า..จบ
ปล2.มายเปสผมไม่มีนะเพราะทำไม่เป็น.....ขี้คร้านอีทำกันแหละ(ขี้คร้าน=ขี้เกียจ)
28 มีนาคม 17:37
* คอมเม้นของปาม * * ดีจายมั่กมาย * * คิดถึงปามนะ * * แล้วเจอกันค้าบ * จากวันนั้นที่ฉันและเธอต้องลา จากไกล --->>ของฝาก หนับหนุนด้วย อัลบั้มเต็มเดือน 5 นะจ้ะ
March 10 ~*~ เพราะว่าช้าน...เหน็ดเหนื่อย ~*~ตอนนี้กุเหนื่อยมาก
กับเรื่องที่เกิดขึ้น
 เซ็ง กับสังคมที่ไม่ยุติธรรม
 เศร้าจายจนไม่อยากทำอาราย
โทรมกว่านี้ไม่มีอีกแล้วนอกจากกุ
 EdiT * จากลิงใกล้ตาย
++ ถ้ากุมี death note ชื่อคนแรกที่กุจาเขียนลงไป คือ อาจารที่ปรึกษาของกุ ++
++ ครายสงสัยเรื่องที่กุถูกกล่าวหา มาถามกันตรงๆ อย่ามองด้วยสายตาเหี้ยๆ แบบที่พวกมึงทำอยู่ตอนนี้ ++
++ ครายที่รุเรื่องของกุ กรุณาพิจารณาด้วยสมองที่มีการศึกษาของมึงด้วย ว่าครายกันที่ผิด กุหรืออาจารย์ ++
++ เด็กอาจารย์ทั้งหลาย อย่าคิดว่ากุไม่รุว่าครายลอกบ้าง ถ้าพวกมึงยังทำเปงเลียอาจารย์โดยไม่มองผิดถูก กุจาเอาพวกมึง ++
++ กุเจ็บใจ ที่คนเหี้ยๆ แม่งลอยนวล แต่กุที่ไม่เคยลอก กลับถูกใส่ความ ++
++ เรื่องนี้เปงเรื่องที่บัดซบ ที่สุดที่กุเคยเจอมาในชีวิต ++
++ ขอบคุนเพื่อนกุทุกคน ที่เชื่อใจ และให้กำลังใจกุ ++
++ ขอบคุนคนในครอบครัว ที่มั่นใจในตัวกุ ว่ากุไม่มีทางทำเรื่องเหี้ยแบบนั้น ++
++ ขอบคุนปาม ที่คอยกุมมือ แค่นั้นก้อเพียงพอแล้ว ++
++ 16 มีนา กุจะถูกสอบสวนจากกรรมการคณะ กุจะไม่รับผิด ในสิ่งที่กุไม่ได้ทำ ++ February 25 ~*~ ใส่ร้าย ~*~วันนี้กุมีเรื่องที่สลดสุดตีนในรอบปีที่ผ่านมา
สอบ programing
กุปวดท้อง ไปห้องน้าม
เข้าห้องสอบช้า
กุเอาชีทที่เรียนเข้ามาด้วย 2 ชุด หย่ายๆ
แล้วกุก้อพับเก็บใส่เป๋า แล้วเอาไว้ใต้เก้าอี้
แล้วก้อมีคนลอกโพย
อาจานจับได้จังๆ
แล้วกุก้อไปห้องน้ามอีกรอบ
จานก้อตามปาย
ตอนขอไปห้องน้ำกระดุมเสื้อ นศ. มานหลุด
กระโปรงกุหลวม
กุพับขอบไว้
แล้วกุก้อกดชักโครก
มานพอดีกะที่อาจานเดินเข้ามาห้องน้าม
เค้าว่ากุร้อนตัว
เอาโพยใส่เสื้อ กับ ซ่อนที่ขอบกระโปรง
แล้วเอาโพยไปทิ้งส้วม
กุรุสึกแย่เหี้ยๆ
เค้าไม่ไว้ใจกุเลย
 กลับมาห้องสอบ
มีคนขอไปห้องน้ำต่อจากกุ
แม่งทำโพยหล่นหน้าห้องพอดี
อาจานจับได้
คนนั้นสารภาพว่าจาเอาไปทิ้งส้วม
อาจานเลยยิ่งสงสัยกุ
แล้วตอนจาออกจากห้องสอบ
ก้อเดินมาเอากาเป๋ากุไปดู
เห็นชีทกุ
หาว่ากุทุจริต
เหี้ย
ขอบจาย
แล้วมาบอกว่ากุเปงกรณีเดวกะคนที่ทำโพยหล่น
คือเอาเข้ามา แต่ไม่ได้ลอก
 เหี้ย
ให้ตาย
กุแม่งทำก้อไม่ได้
ยังโดนกล่าวหา
คิดได้ไง
ชีทกุใหญ่กว่าโพย
ลอกง่ายกว่า
กุม่ายช่ายควาย
ถ้ากุจะลอก
กุจะเอาชีทปึกเท่าบ้านเข้าห้องสอบเพื่อ...
ทำแบบนี้ให้กุสาบานเรยดีกว่า
กุกะอาจาน
ถ้ากุลอก
ให้กุตายเลย
แต่ถ้ากุไม่ลอก
กุขอให้...คิดเอาเอง
คนอย่างกุ
ถึงจะเรียนโง่
ถึงกุจะซื่อบื้อ
ชอบประมาทเรื่องบ้าๆแบบนี้
แต่กุไม่เคยลอกข้อสอบ
กุทำม่ายเปง
ถ้ากุทำได้
กุคงไม่เกรดต่ำขนาดนี้
เพราะอาราย
เพราะกุซื่อสัดไง
แล้วถ้าเปงอย่างนี้กุจะเป็นเด็กดีเพื่อ
 ถ้ากรรมการคณะตัดสินว่ากุทุจริต
ก้อเหี้ยเต็มทน
ไม่ยุติธรรมเลย
กุที่พยายามเปงคนดี
แต่ต้องมาเจอแบบนี้
ก้อคอยดูกุที่เปงเด็กเหี้ยบ้างแล้วกัน
กุจะเอาให้ถึงที่สุด
ใส่ความกุนัก
 วันนี้กุขอพักใจ
ก่อนกุจาตายเพราะเรื่องเหี้ยๆ
ที่คนเหี้ยๆ
มานม่ายรุจักคิด
ตัดสินกุ
แค่ความบังเอิญเหี้ยๆ
++ อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ ++
++ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย ++
++ น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย ++
++ หากไม่รุจักเจ็บปวด ก้อคงไม่ซึ้งถึงความสุขจาย ++
 พุ่งเน้กุจะเริ่มใหม่
กุจะอ่านวิชาอื่นต่อไป
เพราะกุจะไม่ยอมถูกปรับตกทุกวิชา
กุจะไม่จบ 5 ปี
มึงดูหน้ากุไว้
*edit ของกุ ที่ทำดีแล้วไม่ได้ดี*
- ทำแบบนี้กุเจ็บเหี้ยๆ
- กุรุกุเองว่ากุทำเหี้ยไรอยู่
- อาจานที่ปรึกษากุ เปงคนใส่ความกุเอง
- กุเข้าจายคนที่ไม่ได้ทำผิด แต่ต้องรับโทษ
- กู ไม่ ได้ ลอก ข้อ สอบ กู ไม่ ยอม รับ
- เลิกใช้คำว่าทุจริตในการสอบกะกุเด๋วนี้
- กุหมดสัดทาในตัวอาจาน
- กุเชื่อแล้วการสรุปคนอื่นแค่ภายนอก
- โธ่เอ๊ย ระบบการศึกษาไทย
- กุร้องไห้ตาบวมแล้ว
- กุจะพยายามไม่ร้องแล้ว
- ก้อกุไม่ผิด
|
|
|
